Als vlak na elkaar drie moorden zijn gepleegd in de Zweedse stad Karlshamn staat Vanja Lithner, chef van de afdeling Moordzaken van de Nationale Recherche met haar medewerkers onder grote druk. Daarom vraagt ze psycholoog Sebastian Bergman om hulp. De lastige, egoïstische Bergman is heel goed in zijn vak, maar is minder gaan werken om meer tijd voor andere dingen te hebben. Toch zegt hij ja. Wat de slachtoffers met elkaar gemeen hebben is dat ze alle drie zijn verdacht van misdrijven, maar niet veroordeeld. Blijkbaar wil iemand wraak nemen. Een nieuwe moord lijkt dat weer tegen te spreken, maar opeens komt Bergman tot een wel heel schokkend inzicht. De Zweedse filmproducent (1963) en de scenarioschrijver (1964) schreven samen de succesvolle Bergman kronieken, waarvan dit het goed vertaalde zevende deel* is. Dat is heel spannend door een uitstekend opgebouwde plot, met heel menselijke, herkenbare hoofdpersonen als Vanja en Sebastian, steeds nieuwe, vaak verrassende, soms wat minder overtuigende ontwikkelingen, die leiden naar een schokkende ontknoping en een superspannend, verrassend slot.